Analizując rezultaty badań własnych, Tyler formułuje dwie konkluzje dotyczące udziału świadomości w czynnościach rozumienia mowy u pacjentów z afazją.

Po pierwsze, świadomość rozumienia mowy nie jest zjawiskiem jednorodnym (w rozumieniu językowym). Dwa różne procesy warunkują udział świadomości: pierwszy o charakterze automatycznym, drugi – przebiegający z udziałem dowolnej kontroli. Oba procesy zostają zaburzone w sposób selektywny.

Po drugie, proces przechodzenia od procesów nieświadomych do świadomych odbywa się stopniowo przez procesy pośredniczące, co nadaje odmienny charakter różnicom między reprezentacjami nieświadomymi i świadomymi. Nie mają one charakteru dychotomii, ale stopniowych, etapowych zmian, w których zakres świadomego przetwarzania stopniowo się powiększa.

Advertisements